Dienen in Oekraïne

 Beste allemaal! - Hoevaak heb ik het al gezegd of geschreven dat deze jaren zó dubbel zijn?! Vreugde en angst, blijdschap en verdriet,.. het staat telkens zo schril naast elkaar... Afgelopen weekend vierden we het Pinksterfeest! Wat een vreugde en blijdschap!Tegelijk was dit weekend een verschrikking voor velen verderop in ons land:  - Op zaterdag is een drone ingeslagen in de baptistenkerk in Balakliya. De kerk was een centrale plaats met een grote sociale hulpverlening en opvang. Nu is alles verbrand. Gelukkig geen slachtoffers! Balakliya was door de russen bezet in de eerste maanden van de oorlog. De dominee van deze kerk was toen gevangen genomen door de russen en zwaar mishandeld tijdens de verhoren. Hij keerde na de bevrijding bewust terug naar Balakliya om daar te blijven dienen. Zondag kwam de gemeente samen in de afgebrande kerk. En ze zongen een oud christelijk lied: "Ik heb Uw huis lief, God, daarin is Uw volheid; ik wil altijd in Uw huis zijn, want Uw liefde is da...

 Beste allemaal! - wat een vreselijke aanslagen weer deze week! Zoveel kapot, zoveel doden, zoveel verdriet! Kiev is enorm geraakt, maar deze keer hadden ze het ook op het westen van het land gemund. Bleef onze provincie meestal buiten schot, nu werd er ook flink op ons afgevuurd. Gelukkig is er veel uit de lucht geschoten door de luchtafweer, maar er is ook het één en ander neergekomen in Svaljava en Uzhorod... Dat brengt het toch wel weer letterlijk dichterbij. Ook de klopjacht op mannen gaat door, op zo'n laffe manier.. Van de week zagen Wasja en ik het weer gebeuren... De spanning stijgt. Want ook zij die (eindelijk) vrijstelling hebben, kunnen die weer verliezen omdat ze bezig zijn de regels aan te scherpen en de vrijstellingen te herzien...dus hoe lang Wasja m nog heeft..? Overal blijft de druk, stress en spanning maar oplopen...zelfs bij kinderen. Van de week nog zo hoorbaar tijdens het bidden. Eén van onze kinderen bad voor het fruit moment dat we smiddags hebben: 'Heer...

 Beste allemaal! Dat is weer even geleden... Het thema is nu dan ook: Vakantie?! - Zoals ik al eerder schreef houdt de oorlog nooit vakantie.. Dnipro, Odessa, .... Aanvallen, gewonden, doden, begrafenissen van soldaten...nu weer drones hier boven het Westen...Het is als een stroom verwoesting en verdriet die niet ophoudt... - Ook armoede heeft nooit vakantie. De stroom mensen in de gaarkeuken blijft maar komen, of zelfs nog uitbreiden... Bij volwassenen kun je je soms nog afvragen in hoeverre het eigen schuld/keuze is. Bij kinderen ligt dat anders... Zo gingen wij savonds nog even langs de supermarkt. Op de parkeerplaats klampte gelijk een groep jongens Wasja aan: ome Wasja, geef wat te eten. Soms ben je dat gebedel zat en denk je, ga naar huis, ga iets nuttigs doen! Maar dit is vaak waarvoor ze door ouders op pad zijn gestuurd: bedelen en geld thuis brengen! Heel de dag op zo'n parkeerplaats, mensen die je wegsturen...en de honger die knaagt... Wasja kwam de winkel uit met voor al...