Dienen in Oekraïne

 Beste allemaal, - We weten het, en blijft het zo vreselijk... de oorlog gaat zo hardnekkig door... Veel aanvallen op/rond Kiev, in de regio een moeder met 2 kinderen om gekomen, in Charkiv een kinderdagverblijf waar alle kinderen geëvacueerd moesten worden..wat een angst en stress voor deze jonge kinderen...een Sadik! Dat komt dan zó dichtbij.. - Het is bijna vreemd/oneerlijk dat we hier dan zo relatief rustig mogen leven, en onze kinderen op de Sadik zulke mooie dagen mochten geven. Bij een van de kinderen thuis had n varken gebigd, en vader nodigde ons uit om te komen kijken. Dat was groot feest!! De dag erna vierden we Dankdag in de klas. Wat was er veel te danken!! Wat is het goed kinderen daarvan bewust te maken! We zongen, zeiden gedichtjes op. Wat een rijke momenten!! God hiervoor inderdaad alle lof en dank!! - Maar niet alleen oorlogsgeweld gaat door ook de 'oorlogs besluiten'. Intussen hebben honderden dominees en kerkleiders vrijstelling gekregen. Nu was de tweede aa...

 Beste allemaal! - Alle seizoenen hebben hun schoonheid. Zo mogen we op het moment van de herfst genieten: al die kleuren, geuren, vruchten,...het kan niet op! - Zoals elk jaar zijn we met de kinderen naar het bos gegaan om de herfst te zien, voelen en ruiken! Het was een stralende dag, desalniettemin hadden alle kinderen braaf hun mutsjes op😉. We vonden allerlei eikeltjes, paddenstoelen (gelukkig weet juf Eva heel goed welke we wél en welke we níet mogen plukken), we slenterden door de bladeren, zagen hoe de wind ze van de bomen blaast, en hielden ook even een theepauze om op adem te komen. Na een zeer geslaagde morgen kwamen we voldaan terug op de sadik, waar sommige kinderen al zo moe waren van de wandeling dat ze bijna hun middageten niet meer naar binnen kregen. Daarna mochten we gelukkig ons middag slaapje gaan doen! - Ook in de kerk vierden we de herfst. Afgelopen zondag was het dankdag. Al dagen waren we bezig geweest in de kerk: eerst een grote schoonmaak, toen alles vers...

Beste allemaal! - opnieuw hebben we hele spannende dagen achter de rug. Donderdag moest Wasja zich opnieuw melden op het legerkantoor. Precies die dag bleek er weer een nieuwe baas daar te beginnen. Hij wilde nu eens 'goed werk verrichten, zonder pardon'... Met de vorige baas had Wasja goed contact. Ze groeten elkaar op straat en Wasja had hem ook wel eens geholpen om koek en snoep naar de kazerne te sturen voor de soldaten die daar trainen. Dat werd met grote blijdschap ontvangen. De baas was dan ook schappelijk voor hem, zag dat Wasja officieel in dienst is van een 'kritiek orgaan/organisatie' waarbij je vrijstelling krijgt. Dat die vrijstelling er nog niet zwart op wit was snapte hij, want het is in Kiev nu natuurlijk n gekkenhuis. Dus gaf hij hem telkens weer verlenging, tot dat de vrijstelling zwart op wit zou zijn. Deze nieuwe baas wilde daar echter geen rekening mee houden: ik zie geen vrijstelling, dus ik moet je mobiliseren. 'maar u ziet dat ik bij een krit...