Dienen in Oekraïne

 Beste allemaal! - wat een vreselijke aanslagen weer deze week! Zoveel kapot, zoveel doden, zoveel verdriet! Kiev is enorm geraakt, maar deze keer hadden ze het ook op het westen van het land gemund. Bleef onze provincie meestal buiten schot, nu werd er ook flink op ons afgevuurd. Gelukkig is er veel uit de lucht geschoten door de luchtafweer, maar er is ook het één en ander neergekomen in Svaljava en Uzhorod... Dat brengt het toch wel weer letterlijk dichterbij. Ook de klopjacht op mannen gaat door, op zo'n laffe manier.. Van de week zagen Wasja en ik het weer gebeuren... De spanning stijgt. Want ook zij die (eindelijk) vrijstelling hebben, kunnen die weer verliezen omdat ze bezig zijn de regels aan te scherpen en de vrijstellingen te herzien...dus hoe lang Wasja m nog heeft..? Overal blijft de druk, stress en spanning maar oplopen...zelfs bij kinderen. Van de week nog zo hoorbaar tijdens het bidden. Eén van onze kinderen bad voor het fruit moment dat we smiddags hebben: 'Heer...

 Beste allemaal! Dat is weer even geleden... Het thema is nu dan ook: Vakantie?! - Zoals ik al eerder schreef houdt de oorlog nooit vakantie.. Dnipro, Odessa, .... Aanvallen, gewonden, doden, begrafenissen van soldaten...nu weer drones hier boven het Westen...Het is als een stroom verwoesting en verdriet die niet ophoudt... - Ook armoede heeft nooit vakantie. De stroom mensen in de gaarkeuken blijft maar komen, of zelfs nog uitbreiden... Bij volwassenen kun je je soms nog afvragen in hoeverre het eigen schuld/keuze is. Bij kinderen ligt dat anders... Zo gingen wij savonds nog even langs de supermarkt. Op de parkeerplaats klampte gelijk een groep jongens Wasja aan: ome Wasja, geef wat te eten. Soms ben je dat gebedel zat en denk je, ga naar huis, ga iets nuttigs doen! Maar dit is vaak waarvoor ze door ouders op pad zijn gestuurd: bedelen en geld thuis brengen! Heel de dag op zo'n parkeerplaats, mensen die je wegsturen...en de honger die knaagt... Wasja kwam de winkel uit met voor al...

 Beste allemaal! - Gisteren kregen we weer een bijzondere les/inkijk in wat het betekent om te bidden: 'tot eer van Uw Naam'. Vaak noemen we dit in ons gebed als we God vragen om Zijn leiding of in een situatie. Zo ook gisteren ochtend. Na bijna 2 jaar heeft Wasja opnieuw de mogelijkheid gekregen om met mij naar Nederland te gaan. Wat keek hij uit naar n stukje rust en vooral naar 'vrijheid'; niet steeds in de gaten gehouden te worden, of zenuwachtig moeten zijn voor controle.  Voordat we op reis gingen baden we om Gods Zegen, en dat deze reis mocht zijn 'tot eer van Zijn Naam'.  Ergens denk je dan: dat houdt in dat we vlot, zonder problemen de grens over kunnen, want dan zullen we God daarvoor kunnen danken en wordt Zijn Naam verheerlijkt.  Maar het liep heel anders.... Na een verhoor van de geheime dienst (!) en bezoek aan n apart kantoor, wilde de betreffende 'baas' hem niet laten gaan, want naar zijn idee klopte de aanvraag van onze provinciale past...

 Beste allemaal! - Het is de 'stille week'. Maar buiten is het alles behalve stil. Alsof de vijand er plezier in heeft deze stilte te verstoren , expres! Afgelopen week Ivano-Frankiv, Lviv, Odessa. 'Zomaar' in woonwijken, op straat, in n kraamkliniek... luchtalarm, vuur, gewonden, doden... En deze week gaat t luchtalarm ook weer constant af.... Gelukkig weten we dat de aanvallen, raketten, het vuur in principe niet deze kant op komt. Toch blijft het angst aanjagend, en roept het op tot gebed! - En toen was er hier in Beregovo opeens tóch vuur.... Nee niet door n drone maar waarschijnlijk door n 'eenvoudige sigaret'. Langs het spoor woont n gezin uit de kerk, met nog 5 kinderen thuis, die allemaal bij ons op de sadik hebben gezeten; nu intussen het jongste meisje. Het is n huis met 4 kamers/woongedeelten. 3 zijn van hen, het laatste is onbewoond. Daar struinen nog al eens zwervers. Waarschijnlijk hebben die n sigaret achter gelaten die vlam heeft gevat. Woensdag ...

 Beste allemaal, - Lijdenstijd - stille tijd.. Elk jaar opnieuw een bijzondere tijd. Op de kleuterschool mogen we er bij stilstaan, op de zondagsschool, op de club met vluchtelingen kinderen...(Zie fotos) Telkens weer aangrijpend om deze verhalen te vertellen, de ernst op de kinder gezichtjes weerspiegelt te zien... Hij voor mij... Wat een Liefde, wat een lijden! Hij liet het allemaal over Zich heen komen en zweeg!! Wij zijn zo gauw van het 'verdedigen'. Hij gaf Zich vrijwillig! O Liefde, Die, om zondaars te bevrijden, zo zwaar woudt lijden.. duizend maal dank !! - En dan, misschien op een ander niveau, zie ik ook onze kinderen lijden. Na het Bijbelverhaal van vanmorgen zei één van hen: 'maar papa en mama geloven het niet.' Toen ik zei dat hij het hen mocht vertellen, zei hij: 'maar dan lachen ze er om'... In zijn stemmetje klonk hulpeloosheid, wat moet ik er nu mee?! We hebben besloten dat we voor papa en mama mogen bidden. Maar het is voor dit kind wel een ter...

 Beste allemaal! - 1 Maart begint hier de Lente! En alsof het weer op kalender heeft gewacht, kwam het mooie, zonnige weer inderdaad deze week volop naar buiten. De zon, de warmte, de vogels, de bloemen....wat doet dat goed!! De kinderen genieten nu ze extra speeltijd buiten krijgen, alsof ze willen inhalen wat ze in de winter maanden gemist hebben. - de vorige blog eindigde ik met onze buurman. Wonder boven wonder komt hij deze week ook naar buiten! Ik zag m over de schutting in zn tuin aan t werk, Wasja heeft hem al even gesproken... Zon en warmte doet wonderen, geeft (op-)nieuw leven.... we blijven bidden voor het wonder van nieuw leven in zijn geest en hart! - Nog een wonder is dat Wasja en ik nu eindelijk 'onbezorgd' er op uit kunnen, nu hij zijn vrijstelling heeft. Al langere tijd moest hij nog wat regelen in de grote stad, en ik wilde er ook nog heen voor inkopen. Maar door het risico om aan gehouden te worden, kon dat niet. Nu zijn we afgelopen woensdag morgen heerlijk ...