Blog 251: Lijdenstijd, stille tijd, geestelijke strijd...

 Beste allemaal,

- Lijdenstijd - stille tijd.. Elk jaar opnieuw een bijzondere tijd. Op de kleuterschool mogen we er bij stilstaan, op de zondagsschool, op de club met vluchtelingen kinderen...(Zie fotos) Telkens weer aangrijpend om deze verhalen te vertellen, de ernst op de kinder gezichtjes weerspiegelt te zien... Hij voor mij... Wat een Liefde, wat een lijden! Hij liet het allemaal over Zich heen komen en zweeg!! Wij zijn zo gauw van het 'verdedigen'. Hij gaf Zich vrijwillig! O Liefde, Die, om zondaars te bevrijden, zo zwaar woudt lijden.. duizend maal dank !!

- En dan, misschien op een ander niveau, zie ik ook onze kinderen lijden. Na het Bijbelverhaal van vanmorgen zei één van hen: 'maar papa en mama geloven het niet.' Toen ik zei dat hij het hen mocht vertellen, zei hij: 'maar dan lachen ze er om'... In zijn stemmetje klonk hulpeloosheid, wat moet ik er nu mee?! We hebben besloten dat we voor papa en mama mogen bidden. Maar het is voor dit kind wel een terugkerende strijd, een geestelijke strijd! Willen jullie meebidden?!

- Juist in deze tijd hebben we ook de oudermorgens op de sadik kunnen houden. Zo konden ook zij de Bijbelverhalen horen, het zingen, bidden, de omgang met elkaar gezien, Engelse les, werkles... Het was erg leuk. We kregen verschillende complimenten en waarderingen geuit, dat doet uiteraard goed. Maar het meest hopen en bidden we dat mede hierdoor ook de harten van ouders geraakt worden!! Gebed gevraagd!



Populaire posts van deze blog

Blog 235: Opgepakt!... En weer vrij: 'Niet door kracht, noch door geweld, maar door Mijn Geest zal het geschieden!'

Afbeelding
 Beste allemaal! Dit was n veel bewogen weekend... Zaterdagavond zijn we aangehouden en is Wasja meegenomen naar het legerkantoor. De tevreden blik van 'yes,we hebben beet', de sirenes, het wegscheuren met je man tussen 2 soldaten alsof hij n misdadiger is....het maakte een bange droom werkelijkheid. Lang heb ik voor t kantoor staan wachten. Ik stond 'alleen', in gebed met God! En enorm veel appjes,belletjes van meeleven. Eindelijk ging de deur open: 'Anitsjka, je kan naar huis' Tot mijn grote verwondering was de deurwachter n bekende! Vol liefde en geduld legde hij me alles uit, gaf me geld dat k nog even n flesje water voor Wasja kon kopen, dat zou hij doorgeven.  Thuis buitelden alle gedachten, appjes, belletjes weer over me heen. Ik bedacht hoe ongerust Wasja moest zijn en dat hij de medicijnen voor zn hart/bloeddruk nodig zou hebben. Die ging ik dus nog even brengen, samen met n Bijbel, oplader, ed. De deurwachter gaf het met alle begrip door, ook al was he...
Meer lezen

Blog 242: Het wordt steeds nijpender! Bid u mee?

Afbeelding
 Beste allemaal,  - Opnieuw is ons land in rouw om zoveel doden, gewonden, vermisten en verdriet.... Gisteren zijn Ternopil en Lviv geraakt, zwaar geraakt! In Ternopil 'zomaar' flatgebouwen, woningen van onschuldige burgers, niks geen militaire doeleinden... Meer dan 25 doden, zo'n 100 gewonden en nog eens zo'n 25 vermisten...nog onder het puin...? Een jong stel, een jong gezin met 2 kleine kinderen, .... Er zijn geen woorden voor! - In Lviv voornamelijk electriciteit.... hele stad zat zonder.. Intussen is het land al op veel elektriciteit centrales geraakt en zitten we opnieuw regelmatig zonder stroom om zuinig te zijn en het n beetje 'eerlijk' te verdelen. Op het moment is het hier ook weer uitgevallen. Gelukkig is het in de klas nog redelijk warm, maar het koelt af, is vrij donker, we moeten weer alert zijn dat we op tijd alle zaklampen opladen, enz. Kortom, het is behelpen. Tegelijk heeft het iets van 'vasten': geen stroom = geen internet, geen compu...
Meer lezen

Blog 238: Opnieuw was er martelende onzekerheid... Maar God hoort, Hij zal ons leiden!

Afbeelding
Beste allemaal! - opnieuw hebben we hele spannende dagen achter de rug. Donderdag moest Wasja zich opnieuw melden op het legerkantoor. Precies die dag bleek er weer een nieuwe baas daar te beginnen. Hij wilde nu eens 'goed werk verrichten, zonder pardon'... Met de vorige baas had Wasja goed contact. Ze groeten elkaar op straat en Wasja had hem ook wel eens geholpen om koek en snoep naar de kazerne te sturen voor de soldaten die daar trainen. Dat werd met grote blijdschap ontvangen. De baas was dan ook schappelijk voor hem, zag dat Wasja officieel in dienst is van een 'kritiek orgaan/organisatie' waarbij je vrijstelling krijgt. Dat die vrijstelling er nog niet zwart op wit was snapte hij, want het is in Kiev nu natuurlijk n gekkenhuis. Dus gaf hij hem telkens weer verlenging, tot dat de vrijstelling zwart op wit zou zijn. Deze nieuwe baas wilde daar echter geen rekening mee houden: ik zie geen vrijstelling, dus ik moet je mobiliseren. 'maar u ziet dat ik bij een krit...
Meer lezen