Blog 253 (extra): Tot eer van Zijn Naam!
Beste allemaal!
- Gisteren kregen we weer een bijzondere les/inkijk in wat het betekent om te bidden: 'tot eer van Uw Naam'. Vaak noemen we dit in ons gebed als we God vragen om Zijn leiding of in een situatie. Zo ook gisteren ochtend. Na bijna 2 jaar heeft Wasja opnieuw de mogelijkheid gekregen om met mij naar Nederland te gaan. Wat keek hij uit naar n stukje rust en vooral naar 'vrijheid'; niet steeds in de gaten gehouden te worden, of zenuwachtig moeten zijn voor controle.
Voordat we op reis gingen baden we om Gods Zegen, en dat deze reis mocht zijn 'tot eer van Zijn Naam'.
Ergens denk je dan: dat houdt in dat we vlot, zonder problemen de grens over kunnen, want dan zullen we God daarvoor kunnen danken en wordt Zijn Naam verheerlijkt.
Maar het liep heel anders.... Na een verhoor van de geheime dienst (!) en bezoek aan n apart kantoor, wilde de betreffende 'baas' hem niet laten gaan, want naar zijn idee klopte de aanvraag van onze provinciale pastor niet. Daar sta je dan... Ga maar een nieuwe laten maken, dan verwacht ik je weer terug, zei hij, met zo'n gezicht van 'ik heb de macht over jou'.
We belden onze dominee, overlegden of we dan helemaal naar Uzhorod moesten naar de provinciale pastor, nieuwe brief laten maken...
Intussen stuurde ik wat appjes met de vraag om gebed, die bleken snel verspreid te worden en op vele plaatsen, in verschillende landen werd direct gebeden.
Onze dominee adviseerde om eerst n andere grensovergang te proberen, want de aanvraag bleek gewoon te kloppen, was puur n zaak van 'willekeur'....
Dus deden we dat op hoop van zegen. Het was spannend, want de documenten waren gefotografeerd en misschien wel doorgestuurd.
Bij de andere grens gekomen begon alles weer van voor af aan. Over de aanvraag werd overigens niets gezegd, die was 'gewoon goed'. Maar ook hier was weer een gesprek met de veiligheids dienst genoodzaakt. Ongeveer een uur werd Wasja verhoord en ondervraagd. Zijn telefoon werd afgenomen, alle contacten, apps en fotos werden bekeken en onderzocht.
Ik stond buiten in de kou en n flinke wind te koukleumen. Probeerde te bidden, maar de concentratie was er niet echt. Wat bijzonder om dan te bedenken dat zoveel anderen voor je bidden. Wat is het Lichaam van Christus een wonderlijk iets!!!
Eindelijk lieten ze Wasja gaan en mochten we t land uit, de vrijheid in....
Wat een opluchting!
Net over de grens, in t open veld hebben we God gedankt. We berichtten de anderen hoe groot God was, hoe Hij verhoord heeft. De vele reacties openden opeens onze ogen: nú werd God verheerlijkt! Door zoveel mensen!!
Als we gelijk de grens gepasseerd waren hadden misschien 10 mensen God gedankt, waarvan de helft nog kon zeggen: ja, het werkt dus... Wát werkt?! De vrijstelling? De brief?
Nee God werkt! En nu verheerlijkten zovelen Zijn Naam! Dát wilden we toch? Dáár hadden we toch om gebeden? Door onze 'moeilijkheden' was het gebed verhoord!!! Dank U Heer', Uw Naam' zij de eer!
