Blog 245: 'Heel gewoon'!

 Beste allemaal!

- We staan aan het begin van een nieuw jaar. 'De feestdagen liggen weer achter ons' zeggen we dan, maar wie weet welk feest ons nog wacht? Vrede, Wederkomst.... In elk geval weten we dat Vrede met God, vrede in je hart, de allergrootste vreugde is! Die Vrede wensen we jullie allemaal van harte toe!

- De 'feestdagen' liepen voor mij wat anders dan verwacht. 20 December werd ik flink ziek, met hoge koorts. 10 dagen lag ik geveld.... Het Kerstfeest op de Sadik, de zondagsschool, in de kerk... ik kon het allemaal niet bijwonen, hoe graag ik het ook had gewild. De kerstvieringen 'gingen aan mij voorbij', maar niet het KerstKind! Hij kwam zo nabij, in Zijn Woord. Dat raakte me diep... " Heel 'gewoon'", zingt het kinderlied, "geen paleis, of een dure woning, wie had dat ooit gedacht?!" Zo kwam Hij heel nederig, heel gewoon, niet in een rijk versierde kerk, maar naast een zieke op de bank...wát een Heiland! Zo troostte en vulde Hij mij met Zijn Zegen, zodat ik daarna die zegen weer mocht doorgeven aan anderen.

- Ik mocht kalenders uitdelen voor het nieuwe jaar en bracht er 1 in ons eenvoudige buurtwinkeltje. De winkeljuf was er blij mee, want de vorige kalender 'liep juist af'. Maar haar man pakte gretig de kalender uit haar handen en zei: 'ja n kalender is leuk, maar dat zijn gewoon data. Het gaat mij juist om die teksten die er in staan, die vind ik zó mooi!!' Ik vertelde dat dat Woorden van God zijn, uit de Bijbel. En we verwonderden ons dat die 'oude Woorden' vandaag de dag nog zo kunnen bemoedigen. Hij herinnerde zich dat zijn oma ook 'gelovige' was... Zomaar aan het eind van het jaar, een rijk gesprek in n eenvoudig buurtwinkeltje...zo werkt het 'heel gewoon'.

- vervolgens sprak ik met een arme buurvrouw die haar verhaal en verdriet kwijt moest omdat haar man zoveel drinkt. Wat n lijden, maar we mochten elkaar wijzen op God, het gebed. Dat was goed! Zo 'heel gewoon', aan de keukentafel...

- Toen was er nog een vriendin jarig. Haar man is 2 jaar geleden overleden en ze moet nu alleen haar gezin met 4 pubers zien te onderhouden. Dat is zwaar! En zoals ik al dacht, was ze dus zelfs op haar verjaardag aan het werk. Ik zag haar aan de achterste kassa zitten om haar zure salaris te verdienen. Het was druk, maar tussen 2 klanten door schoot ik achter de kassa langs, zette n tasje met kadootjes naast haar neer en omhelsde haar vlug: 'ik wil je alleen even feliciteren'. Aangenaam verrast keek ze me aan, wist alleen maar iets van 'dankjewel!' uit te brengen, maar haar ogen waren gevuld met diepe dankbaarheid. Dat maakte mij vervolgens weer diep blij! 'Heel gewoon', bij de kassa... 

- Zo doet/werkt Hij, het KerstKind, 'heel gewoon', naast een zieke op de bank, in n eenvoudig buurtwinkeltje, aan de keukentafel, achter de kassa.... Wát een rijke momenten. Niets heerlijker dan achter dit KerstKind aan te gaan, Zijn voetstappen te volgen, 'heel gewoon'!