Blog 247: 20 jaar in Oekraïne, Soli Deo Gloria!
Beste allemaal,
- Vanmorgen heb ik op de sadik de Bijbelles mogen doen en begon daarna aan de boekhouding. De kasboeken van 2025 moeten afgerond worden en ik had de nieuwe overzichten van Dec giften juist binnen, dus kon aan de slag. Normaal gesproken een vrij saai, machinaal werkje. Deze keer zat ik echter helemaal in tranen...wát is er veel gegeven!!! Voor de sadik, voor lokale hulp (wat nu in de kou zo hard nodig is!) maar ook voor ons persoonlijk....ik was zó verwonderd: waarom?! Waarom steunen mensen ons, waarom wordt er zo in liefde aan ons gedacht en worden we voorzien zodat we verder kunnen dienen?! Ik voelde de verantwoordelijkheid om verantwoord het geld te besteden en ook hoe waar Ps 118:7 is: 'De Heere is bij mij, onder degenen die mij helpen'! God alle eer!! En jullie heel hartelijk dank!! Het was een enorm warme bemoediging op een koude morgen.
- En koud is het!! Wát een winter! De verwarming krijgt het bijna niet bol-gewerkt... Min 12, min 15. En dan wordt de electriciteit wel een keer of drie per dag weer voor 4 uur afgesloten... Water opwarmen, met je warme water en een zaklamp de douche in om je te wassen, tanden poetsen, haren wassen, je snapt het duurt allemaal 2x zo lang. De weg is glad... de kinderen komen dan ook veel later aan en de sadik lijkt een winter-rooster te hebben, want we beginnen dus veel later. Ook kunnen ze niet in de slaapkamer slapen, die moet verwarmd worden met een airco, maar die kan niet aan als we geen stroom hebben en de generator draait (dat is te zwaar voor de generator) Gelukkig doet de verwarming het wel redelijk, dus slapen we in het klaslokaal, stoeltjes aan de kant, matrassen op een rij en slapen maar😉
- Dit is allemaal nog niets vergeleken bij duizenden mensen in Kiev en Charkiv en andere steden waar helemaal geen stroom en geen verwarming meer is. Bovendien gaan daar de temperaturen nog veel lager... De vijand doet er alles aan om dwars te zitten, om mensen zo t kan, dood te laten vriezen...wat een duivelse plannen en acties. Laten we bidden voor allen die in deze kou moeten overleven...!
- Tegelijk, (dingen blijven hier dubbel..) was afgelopen week voor ons een week van dankbaarheid! Dinsdag 13 Jan. was het 20 jaar geleden dat ik hier in Oekraïne kwam wonen en dienen. Wat een tijd alweer... Wat is er veel gebeurd, veel veranderd! Maar God is altijd Dezelfde Trouwe God gebleven. Ondanks mijn fouten en gebreken, mocht ik blijven dienen. Eerst in het straatkinderhuis, toen de sadik opgericht, veel zomerkampen mogen doen, de zondagsschool, enz. Naast honderden spelletjes en knutselwerkjes heb ik altijd het meest genoten als ik de Bijbelles mocht doen en met de kinderen kon zingen bij de gitaar! Ook heb ik mn lieve man mogen ontmoeten, zijn we getrouwd en mogen we samen verdriet en vreugde delen. En natuurlijk is de kerkelijke gemeente hier al die 20 jaar een vaste basis geweest, waar ik me thuis mocht voelen. Door de oorlog is het 'ledenbestand' nogal gewijzigd, maar een kern is nog hier. Zij waren met mij verblijd en met elkaar mogen we deze mijlpaal vieren. Daarnaast ben ik ook de gemeente, tfc en alle sponsors in Nederland heel erg dankbaar!! Zonder jullie steun en meeleven had dit niet mogelijk geweest.
- Op die bijzondere dag kregen we er nog een hoogtepunt bij: Wasja kreeg zijn officiële vrijstelling!!!! Nu kan hij dienen, rijden zoveel en waarheen maar nodig is, wát een opluchting en vrijheid! Vele gebeden zijn verhoord!!! Soli Deo Gloria!!!
